Rens Ulijn

Journalist & eindredacteur


Welkom op mijn blog! Hier schrijf ik op persoonlijke titel over alles wat me bezighoudt.

Zijn de voorstanders van Zwarte Piet echt minder waard?

november 27, 2014Rens Ulijn0 Reacties

‘Als het over racisme en de slachtoffers daarvan gaat, dan gaat het op een bepaalde manier meer over hun perspectief. Ik vind het verhaal van degene die eronder lijdt waardevoller dan het verhaal van de degene die racistisch genoemd wordt.’ Aldus documentairemaakster en activiste Sunny Bergman vanochtend in NRC Next.

Allereerst: ik heb grote waardering voor mensen die prikkelende documentaires maken vanuit een sterke eigen overtuiging. Dat is in veel gevallen eerlijker dan films die zogenaamd een objectieve toon willen aanslaan. Sunny heeft een mening en die gaat ze met haar documentaire onderbouwen. Probleem voor haar is wel, dat als ze mij wil overtuigen van haar standpunt dat Zwarte Piet racistisch is, ze vanwege bovenstaande quote al met een  1-0 achterstand begint.

Het standpunt dat in een discussie over een vermeend kwaad, de mening van degene die onder dat vermeende kwaad lijdt waardevoller is dan degene die van het vermeende kwaad beticht wordt, vind ik van een bedenkelijk niveau. Als je in Zwarte Piet geen racisme ziet en je dus terecht onheus bejegend voelt door mensen die je daar wel van beschuldigen, dan zijn je argumenten volgens Sunny per definitie minder waard. Ergo: als iemand je van racisme beschuldigt, moet je dat volgens Sunny eigenlijk maar gewoon accepteren als zijnde waar. Het verhaal van iemand die racisme ervaart en benoemt is immers sowieso belangrijkrijker dan jouw verhaal. Sunny wil wel de discussie aan, maar diskwalificeert de argumenten van haar tegenstanders direct als  ‘minder belangrijk’, zonder de argumenten zelf op waarde te toetsen. Terwijl juist de racisme-beschuldiging de reden is dat veel autochtone Nederlands zo fel reageren. Racisme is een vreselijk iets en daarvan onterecht beschuldigd worden, doet pijn. Ikzelf heb in mijn hele jeugd Zwarte Piet nooit met zwarte mensen geassocieerd. Hij was voor mij niet-raciaal, hij was een sprookjesfiguur, een creatie van de fantasie. De visie dat het om een stereotype van een zwarte man gaat, is er voor mij later aan gekoppeld door de tegenstanders van Zwarte Piet, die dat er blijkbaar in zien. Sunny betoogt nu dat mijn visie minder waard is dan de visie van degene die er racisme in zien. Puur en alleen om het feit dat zij het racistisch vinden. Dat is in mijn ogen willekeur ten top. Zwarte Piet is niet intrinsiek racistisch, niemand kan dat volhouden. Het gaat erom hoe je ernaar kijkt en hoe je het kwalificeert. Dat Zwarte Piet racistisch is, is een MENING, geen FEIT. Over meningen mogen we in Nederland openlijk discussieren, ook als het gaat om de mening of iets racistisch is of niet.

Met iemand die jouw mening bij voorbaat al minder waard vindt, is het echter lastig discussieren. Het is in ieder geval iemand die een discussie niet met een open geest voert, niet argumenten wil uitwisselen, maar zijn eigen mening door de strot van de in zijn ogen minderwaardige tegenstander wil rammen. Je zou het bijna racisme kunnen noemen! 😉

Volgende week komt Sunny’s documentaire op TV. Ik ga er zeker naar kijken, want ik weet dat ze een getalenteerd documentairemaakster is. Maar nu ik weet dat Sunny mijn mening eigenlijk niet zo belangrijk vindt, kijk ik wel met de nodige reserve. Ìk vind het verhaal van mensen die in een discussies de argumenten van hun tegenstanders bij voorbaat minachten vaak minder belangrijk. Dat is mìjn mening.

 

 


Laat een reactie achter